Ο καημένος ο Ιωσήφ

Το να γράφεις αλήθειες ή ψέματα δεν έχει παρά τοπική και σχετική σημασία. Εξαρτάται σε ποιον απευθύνεσαι. Π.χ η « αειπάρθενος Παναγία » λένε οι χριστιανοί και κανένας δεν το αμφισβητεί. Σε ένα μάθημα σε οικονομολόγους, τους έλεγα, με όχι μεγάλη πεποίθηση, ότι « όλες οι συναρτήσεις είναι παραγωγίσιμες ». Και στις δυο περιπτώσεις κάνεις τη δουλειά σου άνετα χωρίς αμφισβήτηση.

Το βασικό στοιχείο της γήινης ανθρώπινης Λογικής είναι η μη αντίφαση. « Αειπάρθενος Παναγία » είναι μια αληθής πρόταση. « Ο Ιωσήφ ήταν ο σύζυγος της Παναγίας » είναι μια δεύτερη αληθής πρόταση. Όταν βάλουμε μαζί τις δυο αληθείς αυτές προτάσεις ο κόσμος αρχίζει και γελάει πονηρά. Και όμως δυο αληθείς προτάσεις δίνουν μια τρίτη αληθή πρόταση.

Οι αγράμματοι χριστιανοί θα πουν για αντιπερισπασμό ότι και η Ελληνίδα θεά Αθηνά ήταν και αυτή αειπάρθενος. Δεν υπάρχει καμία αντίφαση στην περίπτωση της. Ήταν προσωπική της επιλογή. Όπως επίσης γνωρίζουμε, ο Άρης την κυνηγούσε αλλά δεν τα κατάφερε. Και βάζαμε τον Αριστοφάνη να τους κοροϊδεύει.

Η Λογική μας διδάσκει ότι κάθε πρόταση είναι αληθής η ψευδής. Η πρόταση « Οι κάτοικοι του πλανήτη Άρη έχουν κόκκινα μάτια » είναι αληθής η ψευδής ; Η πρόταση αυτή είναι συγχρόνως αληθής και ψευδής, γιατί δεν υπάρχουν κάτοικοι στον Άρη. Αυτό συμβαίνει όταν το σύνολο αναφοράς (εδώ οι κάτοικοι του Άρη) είναι κενό. Στο καφενείο λέμε « μιλάς στο κενό (στον αέρα), γι’ αυτό έχεις δίκιο ». Στο κενό οποιαδήποτε βλακεία είναι αληθής.

***

Και μια άσκηση για το δρόμο. Η πρόταση « ο Θεός των χριστιανών είναι παντοδύναμος » είναι αληθής ή ψευδής ;

Απάντηση στην άσκηση.
Για όποιον πιστεύει ότι δεν υπάρχει θεός, η πρόταση είναι αληθής.
Για όποιον πιστεύει ότι υπάρχει θεός, πρέπει να προσπαθήσει να την αποδείξει.

This entry was posted in Ecole, Grèce, Religion. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *