Evariste Galois (1811-1832)

Ο Evariste Galois ήταν ένα « κακό » παιδί που πέταξε το σφουγγάρι στο κεφάλι του καθηγητή στη εξέταση για να μπει στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας του « Η ερώτηση σας είναι αστεία ! ».  Έτσι τον έκοψαν αλλά τα κατάφερε την επόμενη χρονιά. Μπήκε έτσι στο Πανεπιστήμιο (Ecole Normale) και αντί να κάτσει να διαβάζει σύχναζε στους δημοκρατικούς κύκλους.

Έτσι ο Πρύτανης τον πέταξε έξω για να μη χαλάσει και τους άλλους φοιτητές. Εκείνη την εποχή στο πολυτεχνείο και στην Ecole Normale ήταν όλοι βασιλικοί και χριστιανοί ! – φανταστείτε το ελληνικό πανεπιστήμιο τη δεκαετία του 1950 όταν ένας φοιτητής δήλωνε κουμουνιστής.

Για να επιβιώσει νοίκιασε ένα δωμάτιο απέναντι από τη Σχολή και έδινε μαθήματα συγχρόνως με τη πολιτική δραστηριότητα. Μέχρι που τον συνέλαβαν για απειλή εναντίον του βασιλιά. Ήταν 19 χρονών. Ευτυχώς μέσα στη φυλακή έγραφε τα μαθηματικά του.

Από φυλακή σε φυλακή βγήκε επιτέλους και έπεσε αυτή τη φορά σε μια κοπελιά που την κυνήγαγε και κάποιος άλλος. Εκείνη την εποχή οι τέτοιου είδους ιστορίες κατέληγαν σε μονομαχία. Έτσι ο νέος Evariste δέχεται τη πρόκληση του αντίπαλου του.

Την προηγουμένη νύχτα μέχρι το πρωί γράφει τη μαθηματική του διαθήκη και ένα γράμμα που έλεγε « πεθαίνω θύμα μιας άθλιας ερωτιάρας ». Την επομένη το πρωί δέχεται τη θανατική σφαίρα στα 25 βήματα και πεθαίνει στις 31 Μάιου 1832 σε ηλικία 20 χρονών αφού αρνήθηκε τη παρουσία παπά.

Σε ηλικία 12 χρονών αρνήθηκε να ψάλλει με τους άλλους μαθητές στην εκκλησία (οι τουρίστες χριστιανοί επισκέπτονται σήμερα την Sainte Chapelle στο κέντρο του Παρισιού για άλλους λόγους).

Οι μαθηματικοί σε όλο τον κόσμο θα σας πουν ότι ο Evariste Galois  είναι από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς όλων των εποχών όχι μόνο γιατί έλυσε ένα μεγάλο πρόβλημα αλλά γιατί άνοιξε νέους δρόμους στα μαθηματικά.

Publié dans Université | Laisser un commentaire

Το γαλλικό δημόσιο χρέος

Το γαλλικό δημόσιο χρέος στις 31/12 κάθε έτους σε δις ευρώ (πηγή : INSEE).

χρέος € ετήσιο χρέος € % ΑΕΠ
1978 72,8 21,2 %
1979 82,8 10 21,1 %
1980 92,2 9 20,7 %
1981 110,1 18 22,0 %
1982 145,5 35 25,3 %
1983 170,0 25 26,6 %
1984 201,4 31 29,0 %
1985 227,7 26 30,6 %
1986 249,3 22 31,1 %
1987 281,2 32 33,4 %
1988 302,8 22 33,3 %
1989 333,3 31 34,0 %
1990 363,6 30 35,2 %
1991 385,1 22 36,0 %
1992 440,1 55 39,7 %
1993 515,4 75 46,0 %
1994 570,0 55 49,2 %
1995 663,5 94 55,5 %
1996 712,7 49 58,1 %
1997 752,5 40 59,5 %
1998 787,4 35 59,6 %
1999 806,9 20 59,0 %
2000 827,3 20 57,5 %
2001 853,3 26 57,1 %
2002 912,0 59 59,1 %
2003 1004,9 93 63,3 %
2004 1079,5 75 65,2 %
2005 1147,6 68 66,8 %
2006 1152,2 5 64,1 %
2007 1211,6 59 64,2 %
2008 1318,6 107 68,2 %
2009 1492,7 174 79,2 %
2010 1595,2 103 82,7 %
2011 1713,3 118 86,0%
2012 1833,8 121 90,6%
2013 1925,3 92 93,5%
2014 2037,0 112 95,0%
2015 2096,9 60 95,7%
2016 ?

Ο Mitterrand (PS) σε 14 χρόνια προεδρίας αύξησε το χρέος κατά 571 δις.

Ο Chirac (Δεξιά) σε 12 χρόνια προεδρίας αύξησε το χρέος κατά 489 δις.

Ο Sarkozy (Δεξιά) σε 5 χρόνια προεδρίας αύξησε το χρέος κατά 561 δις.

Ο Hollande (PS) σε 4 χρόνια προεδρίας αύξησε το χρέος κατά 384 δις.

Η κυρία Christine Lagarde (Δεξιά), η αριστεία του ΔΝΤ, που δίνει μαθήματα στην ελληνική κυβέρνηση, ήταν υπουργός οικονομικών του Sarkozy από 19.05.2007 μέχρι 29.06.2011. Σε αυτή την περίοδο το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 502 δις.

Ο κύριος Pierre Moscovici (PS), η αριστεία της Commission, διετέλεσε υπουργός οικονομικών του Hollande από 16.05.2012 μέχρι 31.03.2014. Σε αυτή την περίοδο το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 183 δις.

Το βάρος χρέους που αναλογεί σε κάθε Γάλλο είναι μεγαλύτερο από αυτό που αναλογεί σε κάθε Έλληνα.

 

Publié dans Classe supérieure, Europe, PS européens | Laisser un commentaire

Το ελληνικό δημόσιο χρέος

Το δημόσιο χρέος στις 31/12 κάθε έτους σε δις ευρώ (πηγη : ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, eurostat)

χρέος δις € κυβέρνηση
1996 116,2 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
1997 114,6 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
1998 122,0 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
1999 129,2 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2000 139,2 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2001 145,7 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2002 166,2 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2003 177,8 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2004 201,2 ΠΑΣΟΚ – K. Σημίτης
2005 215,4 ΝΔ – Κ. Καραμανλής
2006 226,2 ΝΔ – Κ. Καραμανλής
2007 239,7 ΝΔ – Κ. Καραμανλής
2008 262,1 ΝΔ – Κ. Καραμανλής
2009 298,5 ΝΔ – Κ. Καραμανλής
2010 340,3 ΠΑΣΟΚ – Γ. Παπανδρέου
2011 368,0 ΠΑΣΟΚ – Γ. Παπανδρέου
2012 305,5 ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ – Λ. Παπαδήμος
2013 321,5 ΝΔ-ΠΑΣΟΚ – Α. Σαμαράς
2014 324,1 ΝΔ-ΠΑΣΟΚ – Α. Σαμαράς
2015 321,3 ΣΥΡΙΖΑ – Α. Τσίπρας
2016 (328,3)* ΣΥΡΙΖΑ – Α. Τσίπρας

(*) πρώτο εξάμηνο 2016

Από τον πίνακα φαίνεται ότι το δημόσιο χρέος αυξήθηκε περίπου κατά 85 δις επί Σημίτη  [1] και κατά 95 δις επί Καραμανλή [2].

Μέχρι και το 2009 οι δανειστές ήταν οι ιδιωτικές τράπεζες. Μετά το 2010, οι 17 εταίροι εξαγόρασαν το χρέος για να σώσουν τις τράπεζες (Société Générale, Deutsche Bank, …) Έτσι το χρέος οφείλεται στα 17 « αδελφά » κράτη [3]. Τώρα πρέπει να πάρουν σιγά-σιγά τα δανεικά τους πίσω. Γι αυτό οι φιλελεύθεροι και οι σοσιαλιστές της Ευρώπης επιζητούν τον ποιο φερέγγυο και πιστό πρωθυπουργό. Έχουν δοκιμάσει μέχρι τώρα τέσσερις (Γ. Παπανδρέου [4],  Λ. Παπαδήμος [5], Α. Σαμαράς  [6], Α. Τσίπρας [7]). Ο τελευταίος φαίνεται να είναι ατύχημα της Ιστορίας. Δεν μένει τώρα παρά η δικτατορία.

Ποιος φταίει για τη χρεωκοπία ;

Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την ΝΔ . Το Βήμα (13.08.2016) εξηγεί « Πώς η πολιτική Καραμανλή άνοιξε τον δρόμο στη χρεοκοπία ».

Η ΝΔ ρίχνει την ευθύνη στο ΠΑΣΟΚ : « Ακόμη ηχούν στα αυτιά του ελληνικού λαού το “λεφτά υπάρχουν” του κ. Παπανδρέου. Και, δυστυχώς, για το ΠΑΣΟΚ, οι πολίτες έχουν και μνήμη και κρίση».

O « τοποτηρητής » του ΔΝΤ Ανδρέας Γεωργίου, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, προσωπικός φίλος του Αντ. Σαμαρά, επιλογή στην ΕΛΣΤΑΤ του τότε υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, προειδοποιεί πως « εάν κριθεί ένοχος για την υπόθεση του φουσκωμένου ελλείμματος του 2009, τότε η Ελλάδα θα έχει προβλήματα στις διαπραγματεύσεις » !

Ο Γιούνκερ [8], πρόεδρος της Commission, είχε προειδοποιήσει τον Τσίπρα : « Δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατική επιλογή εναντίον των ευρωπαϊκών συνθηκών ». Αν πράγματι η Ευρώπη είναι βασική επιλογή των Ελλήνων τότε η Πολιτική στην Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει το ελληνικό πρόβλημα.

Ίσως η Δημοκρατία, το μόνο αγαθό που δημιουργήσαμε, να μας σώσει. Αλλά Δημοκρατία σημαίνει εξουσία αυτών που δεν έχουν τίτλους, σημαίνει εξοστρακισμό, σημαίνει πολίτη [9] υπεύθυνο, όχι ψήφο αλλά συμμετοχή και επέμβαση. Στην αρχή, για τους αρχαίους ημών προγόνους, δημοκράτης ήταν ύβρις.

.

[1] Κ. Σημίτης : ΠΑΣΟΚ, Marbourg, London School of Economics, πρωθυπουργός  18.01.1996 – 10.03.2004

[2]  Κ. Καραμανλής : ΝΔ, Tufts, Fletcher School, πρωθυπουργός 10.03.2004 – 6 10.2009, μέλος της Λέσχης Bilderberg 1998

[3] Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Εσθονία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Λιθουανία (2015), Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σλοβενία, Φινλανδία

[4] Γ. Παπανδρέου : ΠΑΣΟΚ, Amherst College, London School of Economics, πρωθυπουργός 6.10.2009 – 11.11.2011, υπουργός Εξωτερικών, πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μέλος της Λέσχης Bilderberg 1995, 1998, 2000, 2005

[5] Λ. Παπαδήμος : « απολιτικός », MIT, αντιπρόεδρος ECB, κυβερνήτης Τράπεζας Ελλάδος, σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός 11.11.2011–16.05.2012, μέλος Trilateral Commission

[6] Α. Σαμαράς : ΝΔ, Harvard, πρωθυπουργός 20.06.2012–26.01.2015, υπουργός οικονομικών 1989, μέλος της Λέσχης Bilderberg 1992

[7] Α. Τσίπρας : ΣΥΡΙΖΑ, ΕΜΠ, πρωθυπουργός 26.01.2015–

[8] Jean-Claude Juncker (θρησκευτική εκπαίδευση (Pères du Sacré-Cœur), Νομική, Parti populaire chrétien social (CSV), αρχιτέκτονας του Maastricht, World Bank, BERD, IMF). Η δήλωση του στο Le Figaro, 29.1.2015 : « il ne peut y avoir de choix démocratique contre les traités européens »

[9] Είναι πολίτης εκείνος που συμμετέχει στα κοινά της Πολιτείας. Εκείνος που δεν συμμετέχει θεωρείται άχρηστος και όχι φιλήσυχος. (Θουκυδίδης, επιτάφιος λόγος του Περικλή)

 

Publié dans Classe supérieure, Corruption, Grèce | Laisser un commentaire

Διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας

Η πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι ο Έλληνας επιθυμεί το διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας :

Ποτάμι (89%), ΚΚΕ (83%), ΠΑΣΟΚ (64%), ΣΥΡΙΖΑ (61%), Ν.Δ. (36%).

Οι θέσεις των κομμάτων :

Ποτάμι: « το άρθρο 3 του Συντάγματος πρέπει ν’ αλλάξει ».

KKE : « πλήρη διαχωρισμό του Κράτους από την Εκκλησία ».

ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ : « Για μας, το άρθρο 3 καταργείται και το άρθρο 13 τροποποιείται ».

ΣΥΡΙΖΑ : Μάλλον « ουδετερότητα ». Περιμένει την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος.

ΝΔ :  « το άρθρο 3 για μας είναι αδιαπραγμάτευτο και δεν πρέπει να αλλάξει ».

ΕΚ : « στηρίζει ωστόσο την επίσημη θρησκεία και την Εκκλησία της Ελλάδος ».

XA : χούντα και Εκκλησία ήταν συνώνυμα.

Ο Γ. Αμανατίδης, υφυπουργός Εξωτερικών (!), έκλεισε το διάλογο πριν ακόμα αρχίσει : « σήμερα η συνεργασία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας είναι πιο επιτακτική από ποτέ, αν σκεφτεί κανείς ότι παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η προσφυγική κρίση και ο θρησκευτικός εξτρεμισμός, μας φέρνουν όλους αντιμέτωπους με την ανάγκη αναστοχασμού απέναντι στις αρχές της αγάπης, της αλληλεγγύης, του αλληλοσεβασμού, που διέπουν κατά κόρον την Ορθοδοξία. »

Τα ιερά και τα όσια των χριστιανών στοιχίζουν ακριβά στους Έλληνες. Ο πιστός και τίμιος χριστιανός πρέπει να βάλει το χέρι στη τσέπη του να πληρώνει τα λειτουργικά έξοδα της θρησκείας του. Όχι, όπως πάντα, με ξένα κόλλυβα. Βυζάντιο, τουρκοκρατία, βασιλείες, δικτατορίες τέλειωσαν. 1700 χρόνια είναι αρκετά.

Τι φταίνε οι Έλληνες ;

 

Publié dans Grèce, Religion | Laisser un commentaire

Les singes

Quel tribunal oserait nous condamner si nous dénonçons l’envahissement extraordinaire de Paris et de la France par les singes ? … On va au théâtre ? La salle est remplie de singes… Dans l’autobus, dans le métro ? Des singes… En province, dans les marchés, les foires, des stands entiers sont occupés par des singes, avec un grand fracas de casseroles en solde et d’étoffes prises à des faillites … Les guenons qui les accompagnent ont chapardé des fourrures, des colliers de perles, et elles minaudent d’une manière presque humaine… Ce que nous appellerons l’antisimiétisme (veuillez bien lire, je vous prie) devient, chaque jour, une nécessité plus urgente…

Robert Brasillach,
Je suis Partout, 31 mars 1939

Dans les années 30, les singes dont il parle le « brillant » normalien R. Brasillach étaient les Juifs. Il a été condamné et fusillé en 1945 pour collaboration.

Aujourd’hui, même dans les milieux universitaires, les singes sont les Arabes, Africains et autres « races inférieures » comme les ouvriers du bâtiment.

Publié dans Classe supérieure, Racisme, Résister | Laisser un commentaire