Ο ολιγαρχικός

Ο Θεόφραστος (-371  –  -287/5), μαθητής του Αριστοτέλη, περιγράφει το χαρακτήρα εκείνου που έχει τάσεις ολιγαρχικές. Στη Δημοκρατία δεν υπήρχε ηγέτης ή αρχηγός στη κυβέρνηση της Πολιτείας.

 

Ο ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΣ

Η ολιγαρχία θα φαινόταν ότι είναι η πολιτική που ορέγεται ισχύ και κέρδος, ενώ ο ολιγαρχικός το είδος του ανθρώπου που, όταν συνεδριάζει ο λαός για να αποφασίσει ποιούς ανθρώπους θα εκλέξει για την επιμέλεια της πομπής μαζί με τον (υπεύθυνο) άρχοντα, ανεβαίνει στο βήμα κι αποφαίνεται ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να έχουν απόλυτη εξουσία. Αν οι άλλοι (ομιλητές) προτείνουν δέκα ανθρώπους, αυτός λέει: « Ένας είναι αρκετός, πρέπει όμως να είναι αληθινός άνδρας ». Κι από τους στίχους του Ομήρου μόνο αυτόν κατέχει, ότι «Δεν είναι καλό να υπάρχουν πολλοί αρχηγοί, ένας να είναι ο ηγέτης». Από τον υπόλοιπο Όμηρο δεν κατέχει τίποτα.

Χωρίς αμφιβολία είναι ικανός να χρησιμοποιεί την ακόλουθη φρασεολογία: «Πρέπει μόνοι μας να κάνουμε συνέλευση, για να αποφασίσουμε γι᾽ αυτά τα ζητήματα, και να απαλλαγούμε από τον όχλο και την αγορά. Πρέπει να σταματήσουμε να επιδιώκουμε τα αξιώματα και μ᾽ αυτό τον τρόπο να πάψουμε να λαμβάνουμε ύβρεις ή τιμές από αυτούς. Πρέπει ή αυτοί ή εμείς να κατοικούμε σ᾽ αυτή την πόλη.»

Αφού βγει από το σπίτι του κατά το μέσον της ημέρας, φορώντας το ιμάτιό του, κουρεμένος με έναν καθώς πρέπει τρόπο και με νύχια περιποιημένα στην εντέλεια, περπατά καμαρωτός στο δρόμο για το Ωδείο λέγοντας τα ακόλουθα: «Η ζωή στην πόλη έγινε αφόρητη από τους συκοφάντες» και «Στα δικαστήρια μας κάνουν να υποφέρουμε άνθρωποι που χρηματίστηκαν» και «Απορώ τί επιζητούν όσοι ανακατεύονται στην πολιτική» και «Ο λαός είναι αχάριστος και ξεχνά αυτόν που του κάνει μοιρασιές και δώρα» και «Ντρέπομαι στην Εκκλησία του Δήμου, όταν κάθεται δίπλα μου κάποιος κοκαλιάρης κι αλάδωτος». Λέει ακόμη: «πότε θὰ σωθούμε απὸ τις συνεισφορές αυτές και τις τριηραρχίες ποὺ μᾶς καταστρέφουν ;» και «Το γένος των δημαγωγών είναι μισητό»· και ισχυρίζεται ότι ο Θησέας έγινε ο πρώτος αίτιος των συμφορών της πόλης. Γιατί αυτός ήταν που συγκέντρωσε τον πληθυσμό δώδεκα πόλεων σε μία και καταλύθηκε η βασιλεία. Έπαθε όμως ό,τι του άξιζε, γιατί πρώτον αυτόν κατέστρεψε ο λαός.

Αυτά και άλλα παρόμοια λέει στους ξένους και τους πολίτες που μοιράζονται μαζί του τον ίδιο χαρακτήρα και τις ίδιες πολιτικές προτιμήσεις.

Posted in Classe supérieure, Démocratie, Grèce | Leave a comment

Intranet pas net

(20 septembre 2006, bulletin universitaire)

 Ma vie se partage entre les équations et la politique

Albert Einstein

Les « grands » scientifiques sont toujours embarrassés par les événements du monde. Les problèmes du bas peuple les empêchent de travailler. Le cadre professionnel doit être aseptisé, incolore et indolore sous peine de voir ses conjectures partir dans l’abîme. Le réseau interne (intranet) doit être clean et le contenu doux et agréable comme le sourire d’une hôtesse dans un avion de première classe. Les problèmes sociaux n’ont pas leur place dans le réseau de l’université, car ils ne nous concernent pas. A la rigueur une information sans engagement sur les malheurs du peuple sympathique des Inuits, par exemple, à condition de ne pas mentionner les américains comme agresseur.

« J’ai horreur de la politique dans ma boite aux lettres ». Effectivement, je suis horrifié qu’on m’agresse avec leur positions-tracts subjectives sur leur CPE, leur LMD. Tenez, en plein été on m’a bombardé avec leur « cauchemar » du Liban. Pour moi, il n’est pas de pire cauchemar que la défaite du PSG. Par contre, j’aime bien de voir dans ma boîte les informations sur l’Art et comment développer mon engin. J’adore lorsque l’aimable hôtesse me prévient : « les phares de votre voiture au sous-sol sont allumés ». Et puis enfin … je ne comprends pas … ; toute opinion est nécessairement tendancieuse. Je perds mon temps à lire des opinions non autorisées surtout de ceux qui n’ont pas de titres.

Au travail on ne fait pas de politique, car la politique est la base de la démocratie et la démocratie exige une implication. Or, je n’ai pas le temps. Il ne reste plus de cerveau disponible malgré les efforts de TF1 et de ma femme.

Pierre Vidal-Nacquet nous enseigne bien que les chercheurs au temps de Périclès n’aimaient pas le système démocratique. Le grand professeur Platon, il est bien connu, n’aimait pas la démocratie. C’est à ce prix que son immense oeuvre fut créée.

 

Posted in Classe supérieure, Démocratie, Université | Leave a comment

Summa Cum Laude, Phi Beta Kappa

Στις 21 Οκτωβρίου 2009 ο υπουργός Παπακωνσταντίνου απομακρύνει τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ (ΕΣΥ) γιατί το έλλειμμα 2009 ήταν κάτω από 6%. Η εσωτερική διαμάχη στην ΕΛΣΤΑΤ μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ φουντώνει.

Μάρτιος 2010 : Για την ΕΛΣΤΑΤ το έλλειμμα 2009 είναι 13,5%.

Απρίλιος 2010 : Για την EUROSTAT το έλλειμμα 2009 είναι 15,5%.

Το πρόβλημα μετατίθεται για λύση σε επίπεδο Κομισιόν-Κυβέρνηση. Με σύμφωνη απόφαση προσλαμβάνεται ο Α. Γεωργίου, υπάλληλος του ΔΝΤ, μέλος του ΠΑΣΟΚ, φίλος του Σαμαρά, αλλά κυρίως εγγύηση του Κολεγίου (εχεμύθεια, μυστικότητα, αυταρχισμός, εγωισμός, σεβασμός και υπακοή σε ιεραρχία και θεσμούς, περιφρόνηση των κατωτέρων).

Ο Α. Γεωργίου προσελήφθη πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ στις 2 Αυγούστου 2010 από τον υπουργό Παπακωνσταντίνου και τη πλειοψηφία ΠΑΣΟΚ της Βουλής.

Τα αναμφισβήτητα στοιχεία :

Χρέος ΝΔ 2009 = 271,771 δις είναι το χρέος των μελών του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ

Χρέος ΠΑΣΟΚ 2009 = 27,914 δις αποτελείται από

(1) 18,214 δις ευρώ των ΔΕΚΟ.

(2) 5,4 δις ευρώ SWAPS Σημίτη 2001.

(3) 3,8 δις ευρώ Νοσοκομειακές δαπάνες.

(4) 0,5 δις ευρώ επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης (12/2009).

Χρέος 2009 = Χρέος ΝΔ 2009 + Χρέος ΠΑΣΟΚ 2009 = 299,685 δις.

Στις 15 Νοέμβριου 2010 ο Α. Γεωργίου στέλνει το αποτέλεσμα 100 ημερών εντατικής δουλειάς, όντας ταυτόχρονα υπάλληλος της κας Lagarde (ΔΝΤ) στην Washington και του Παπακωνσταντίνου στην Αθήνα :

Χρέος 2009          299,685 δις

Χρέος 2008          263,284 δις

Έλλειμμα 2009    36,103 + (SFA 0,298) δις

ΑΕΠ                        231,642 δις

Έλλειμμα 2009/ ΑΕΠ 2009   15,6% ! (μέγιστο επιτρεπόμενο 3%)

Έτσι, δικαιώθηκε επιστημονικά το Μνημόνιο 1 και ανοίχτηκε το Μνημόνιο 2. Η Κομισιόν παρέσχε προστασία, μάρτυρες υπεράσπισης, δικαστικά έξοδα, συμπλήρωση συντάξιμων χρόνων στον αριστούχο Summa Cum Laude και Phi Beta Kappa [1] του Amherst College. « Εφάρμοσα την αρχή της επαγγελματικής ανεξαρτησίας, όπως ορίζει το ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο » δήλωσε στους Financial Times. [2]

Στο ίδιο θέμα : εδώ

 

[1] Summa Cum Laude : με τη μεγαλύτερη διάκριση, αριστεία.
Phi Beta Kappa : « Φιλοσοφία Βίου Κυβερνήτης » είναι αμερικάνικη λέσχη αρίστων  (πρώην) φοιτητών που έχουν «good moral character».

[2]  H Ένωση Αμερικανών Στατιστικολόγων (ASA) έστειλε επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση και στη Κομισιόν : « … Ακόμη θεωρούμε ότι ο κ. Γεωργίου πρέπει να αποζημιωθεί για όλα τα δικαστικά του έξοδα και ότι η Ελλάδα πρέπει δημοσίως να του ζητήσει συγνώμη ».

Posted in Classe supérieure, Grèce | 1 Comment

Le cercle de la raison

Un intellectuel assis va moins loin qu’un con qui marche.

Michel Audiard

Le « cercle de la raison » est un ensemble flou des gens « bien » qui sont destinés à diriger naturellement les autres. Ils sont formatés par les jésuites, aumôniers, vendeurs de savoir, profs académiques, scolastiques, conservateurs, fondamentalistes, militaires, …

Le cercle des exécutants est un ensemble dont le travail principal est la confirmation des valeurs dominantes par la répétition des positions pré-formatées et pré-pensées par « le cercle de la raison », sans pression apparente et d’une façon naturelle.

Le « cercle de la raison » est une instance informelle des collègues peu cultivés, de niveau politique presque nul dont le souci majeur est la régulation d’un système qui les dépasse. Contrairement à ce que l’on peut penser, ce « cercle d’excellence » applique un droit coutumier primitif. Sa caractéristique principale est le « réalisme » et le « raisonnable ». La vérité est un argument qui s’échange sur le marché.

La critique de Paul Nizan dans Les chiens de garde, à propos des philosophes de la période de la Sorbonne est applicable aujourd’hui à une grande partie de la petite bourgeoisie dirigeante. Malgré le fait que Flaubert (l’art pour l’art) est leur auteur favori, Ils ne comprennent pas pourquoi M. Homais a obtenu la Croix d’honneur.

Posted in Classe supérieure, Université | Leave a comment

Δημοκρατία

Σύμφωνα με το πολιτικό προσωπικό της υψηλής τάξης, σύμφωνα με την Αριστοκρατία γέννησης, ηλικίας και γνώσεων, σύμφωνα με τους θεολόγους της θρησκείας,  Δημοκρατία είναι η παραχώρηση από το πολίτη του δικαιώματος του να κυβερνά προς όφελος μιας κάστας (της μεσαίας ή άλλης ). Ονομάζουν  αντιπροσωπευτική, ή κοινοβουλευτική, ή βασιλευόμενη, ή προεδρευόμενη, ή χριστιανική, ή … δημοκρατία το καθεστώς της ολιγαρχίας.

Ο Πρόεδρος Παυλόπουλος λέει συχνά « Η Ελλάδα είναι η κοιτίδα της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας » ! Η Ελλάδα είναι μεν η κοιτίδα της Δημοκρατίας αλλά όχι της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Ο καθηγητής αγνοεί Σόλωνα, Κλεισθένη, Εφιάλτη, Πλάτωνα, … Η λέξη Δημοκρατία (και το περιεχόμενο της) είναι απούσα από τη Καινή Διαθήκη, από τα διδάγματα των Πατέρων της Εκκλησίας και από τη Χριστιανική Διαφώτιση.

Τουναντίον, μετά το κλείσιμο της Ακαδημίας του Πλάτωνα, η Εκκλησία καυχιέται για τη διάλυση  της Δημοκρατίας από τη … Παναγία : «  Χαίρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα » (Ακάθιστος ύμνος, γράμμα Ρ).

Τι είναι Δημοκρατία ; Τι γράφουν τα δυο « τέρατα » της φιλοσοφίας, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ;

Πλάτων, Πολιτεία, VIII, 557a :

« Η δημοκρατία, θαρρώ, παρουσιάζεται πια όταν οι φτωχοί νικήσουν και τους αντίπαλους, άλλους θανατώσουν κι άλλους εξορίσουν κι έπειτα δώσουν στους υπολοίπους τα ίδια δικαιώματα μετοχής στην πολιτεία και στα αξιώματα, και όταν όλα σχεδόν τα αξιώματα τα μοιράζουν βάζοντας κλήρους. Αυτή δα είναι η εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας και γίνεται είτε με τη βία των όπλων, είτε όταν το αντίθετο κόμμα φοβηθη και δραπετεύση από την πολη. » (μετάφραση Κ.Δ. Γεωργούδη, 1939).

Αριστοτέλης, Ρητορική, 1.8.4 :

« ἔστιν δὲ δημοκρατία μὲν πολιτεία ἐν ᾗ κλήρῳ διανέμονται τὰς ἀρχάς ».

Δημοκρατία δεν είναι η παραχώρηση από το πολίτη του δικαιώματος του να κυβερνά προς όφελος μιας κάστας (της μεσαίας ή άλλης ). Η Δημοκρατία του Περικλή δεν έχει μεγάλη σχέση με τη  « αντιπροσωπευτική Δημοκρατία ». Αυτή η « δημοκρατία » εφευρέθηκε από τους Γάλλους ευγενείς το 1848 για να σώσουν τα προνόμια τους. Και από τότε όλοι πιπιλάνε τη καραμέλα. Είναι αλήθεια ότι φταίει λίγο και το μεγάλο εξαγωγικό μας προϊόν, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης που δεν ήταν και τόσο δημοκράτες.

Posted in Classe supérieure, Démocratie, Grèce | Leave a comment